امشب وقتى غم بزرگى تو دلم بود، دوستاى خوبم با يه ليوان كاپوچينو يه شيرينى دانماركى ناز و يه شكلات تخته اى تلخ حالمو خوب كردن. خداروشكر ميكنم بخاطر وجود تك تكتون و از خدا بهترينارو واستون مى خوام.
امروز وقتى داشتم كتاب مقدس و مى خوندم به يه آيه رسيدم كه مى گفت:( پس هركس در برابر مردم ، خود را از آن من بداند، من نيز در برابر پدر آسمانى خود او را از آن خود خواهم دانست، اما هركه در برابر مردم بگويد كه مرا نمى شناسد من نيز در حضور پدر آسمانى خود خواهم گفت كه او را نمى شناسم. )
چقدر ساده و راحت ميشه خداى پدر رو از آن خود كرد ، تنها با اعلام به اين كه ما مسيح رو به عنوان نجات دهنده ، مسيح رو به عنوان پسر خداوند قبول داريم، مسيح رو با جون و دل دوست داريم و اينو بدون ترس و ابا اعلام مى كنيم.
بله خداوندا ما عيسى شفادهنده و نجات دهنده رو قبول داريم و ميدونيم كه او آمد و بخاطر گناهان ما مصلوب شد، پس با شجاعت تمام تكرار ميكنيم كه عيسى همان منجى ماست.
روزى كه ايمان آوردم با همين آيات ساده قلبم لرزيد و به خودش اومد. منطقى كه ميدونست خدايى هست اما خودشو گول ميزد كه نه بابا چه خدايى ، خدايى كه به آفريده اش به چشم بنده و غلام نگاه ميكنه چطور ميتونه مهربون باشه؟ اما همه اينا باوراى غلطى بود كه از بچگى توى گوشم خونده شده بود ، خداروشكر ميكنم كه الان توى دلم خدايى رو دارم كه حكم پدرمو داره، مثل پدر و فرزند بهم عشق ميديم نه مثل غلامى باشم كه از اربابش ميترسه و هر لحظه منتظر تنبيه و جريمست.
دوستان خوبم سرتون رو درد آوردم.
مخلص كلام اين بود كه خدا رو توى همين آيه كوچيكم ميتونين پيدا كنين، اگر بخواين.
دوستون دارم. 💖❤️💙💚💜
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر